Tempo żółwia

Dobry czas na radykalne zmiany już minął, teraz to tylko niedobitki.

- Jestem Małym Księciem - powiedziała. Wplatała trawę w warkoczyki, miała sześć lat i była Małym Księciem.
- Jednakowoż ładną dziś mamy pogodę - odpowiadali.

A życie? Chodź, spieprzmy je koncertowo na własne życzenie.
A nuż jest tego warte.

Jadłam pierogi z kaszą gryczaną i czytałam czarno-biały artykuł. To przykre, że komuś zawalił się cały świat, a pierogi z kaszą gryczaną nadal są pyszne.

Jak jest dobrze, to zaraz będzie źle. Jak źle, to zaraz będzie jeszcze gorzej. Rzucanie szkoły muzycznej powinno być moją świadomą, najlepiej huczną decyzją, do której dorasta się w tempie kulawego żółwia. Tymczasem przewlekła kontuzja ręki wraz z opinią wąsatego ortopedy dyskretnie szykują mi tragikoniec(?).
Zapominamy na trzy, okej?
Raz, dwa ... trzy.

komentarzy 28 / komentuj?
03/03/2010 - 14:39